Έχω έναν εχθρό που με επισκέπτεται και με χτυπάει τους χειμώνες, αρκετές φορές κάθε χειμώνα, ανάλογα με την όρεξή του, και τον λένε ιό της γρίπης. Αυτό λοιπόν το κωλόπραμα με ταλαιπωρεί τους χειμώνες και μάλιστα το κάνει σε περιόδους που είμαι αρκετά πολυάσχολος για να τον αντιμετωπίσω όπως θα ήθελα, ή τουλάχιστον έτσι μου φαίνεται. Γι αυτό με τυραννάει λίγο παραπάνω κάθε φορά.
Τις μέρες κάνει τη μύτη μου να τρέχει ακατάπαυστα, ποιος ξέρει πώς το καταφέρνει. Επιπλέον,που και που μου γαργαλάει με ένα μαγικό αόρατο φτερό τη μύτη και με κάνει να φταρνίζομαι, ενώ μου κλείνει τη μύτη τα βράδια που κοιμάμαι για να μη μπορώ να αναπνέω καλά και να ξερένεται το στόμα μου. Μερικές φορές μου κάνει το λαιμό να πονάει, αλλά αυτό υποψιάζομαι δε μου το προκαλεί αυτός (έχω κι άλλους χειμωνιάτικους εχθρούς, αμέ!)
Όταν έμαθα ότι οι καλοκαιρινές μου διακοπές θα κρατήσουν μόνο είκοσι μέρες, το πρώτο πράγμα που αναφώνησα ήταν "Ωραίο χειμώνα θα περάσουμε". Κι αυτό γιατί αν το καλοκαίρι δε το βγάλω στη θάλασσα η επίσκεψη του εχθρού μου είναι πιο συχνή και έντονη από της άλλες φορές. Μπορεί πάλι να είναι και ιδέα μου. Το θέμα είναι ότι δε τον περίμενα τόσο νωρίς. Και που να σφίξουν τα κρύα δηλαδή...
Καλό χειμώνα(;)
1 Ξεκαθαρίσματα τοπίου:
πω πω..κ εγώ έχω συνάχι τελευταία! αλλά, ενώ με ενοχλεί, νιώθω ότι ηρεμεί η μυτούλα μου..χιχι
Δημοσίευση σχολίου