Βλέπω τα μαγαζιά που στολίζουν τις βιτρίνες τους. Προσπαθώ να βάλω τα γεγονότα σε μια σειρά, να δώ πώς είναι δυνατόν να ήρθαν τα Χριστούγεννα, αλλά τα νούμερα δε μου βγαίνουν. Ίσως φταίει που δεν έχω βρει ακόμα το πνεύμα των Χριστουγέννων. Ξέρετε, αυτό το αόρατο πραγματάκι που μπαίνει μέσα σου και σε κάνει να αισθάνεσαι κατάνυξη και δέος και τέτοια πράγματα. Κι έτσι άρχισα να το αναζητώ απο δώ κι απο κεί. Μετά κατάλαβα το πνεύμα των Χριστουγέννων δεν είναι κάτι που θα το βρεις, στο δρόμο, ας πούμε κι έτσι είπα να περιμένω μήπως και εμφανιστεί από μόνο του. Κατέβασα και χριστούγεννιάτικα τραγούδια, στυλ Sinatra, Feliz Navidad και άλλα πολλά και τα ακούω όποτε γυρίζω σπίτι, μέχρι να κοιμηθώ. Μέχρι τώρα τζίφος.
Κι, έπειτα, είσαι κι εσύ, που μου λες να πάμε για ψώνια, τώρα λέει που είναι Χριστούγεννα. Εσύ το βρήκες το πνεύμα των Χριστουγέννων. Η Ερμού και το Mall. Εξάλλου κάθε κοινωνία προσαρμόζει τις γιορτές της στις ανάγκες της, και τα χριστούγεννα στο δυτικό πολιτισμό δε θα μπορούσαν παρά να εμπορευματοποιηθούν. Αλλά πάλι κάτι μου λείπει εμένα. Συνεχίζω να επιμένω ότι τα Χριστούγεννα δεν έιναι ούτε τα λαμπάκια, ούτε οι μουσικές στο κέντρο της πόλης (παρόλο που και τα δύο είναι βασικά συστατικά των εορτών και δεν πρέπει να το αρνηθούμε). Είναι οι στιγμές που περνάς με τους δικούς σου ανθρώπους. Όπως παλιά, που τα παιδιά περιμένανε πώς και πώς να σφάξουν στο σπίτι το γουρούνι, να φάνε κρέας. Αυτό, κι άλλα μοναδικά πράγματα έδιναν στα Χριστούγεννα μια ιδιαιτερότητα, μια μοναδικότητα. Κι όχι σαν τώρα, που τα Χριστούγεννα κρατάνε για όσο ανάβουν τα όμορφα λαμπάκια στο Attica. Μη με λες συντηριτικό, ούτε αναχρονιστή. Απλά θέλω αυτή τη ζεστασιά που μου είχαν μάθει πως έχουν τα Χριστούγεννα, κακό είναι;
Κι έτσι, αρχίζω να πιστεύω ότι εκεί κάπου ανάμεσα στους δικούς μου ανθρώπους θα το βρω το Πνεύμα των Χριστουγέννων. Ίσως, πάλι, να μην το βρώ ούτε και φέτος. Αλλά μπορεί και να τό χω βρει και να μη το ξέρω. Το ότι βρίσκεις ευκαιρία να δεις αγαπημένα πρόσωπα και να τους πεις "Καλά Χριστούγεννα", ίσως να ναι αυτό το πνεύμα των Χριστουγέννων, ή μία από τις αποστολές του, που δεν εκτιμάμε: Να φέρνει τους ανθρώπους κοντά.
Ναι πατέρα, το ξέρω, τα Χριστούγεννα είναι για τα παιδιά, τι θά λεγες όμως αν δεν ερχόμουν στο σπίτι αυτές τις γιορτές;

3 Ξεκαθαρίσματα τοπίου:
Πολύ ωραία τα λες Γεράσιμε!
Καλά Χριστούγεννα , λοιπόν!
http://andre.pblogs.gr
τι σε κανει να νομιζεις
πως δν εισαι παιδι
ή ο μπαμπας σου δν ειναι παιδι..
η εμφανιση η εξωτερικη
η ηλικια
ο χρονος
ειναι απλα μεταβαλλομενοι παραγοντες
η ψυχη δεν αλλαζει
σταθερη
μεχρι να σκορπιστει σε φωτονια παντου
μεχρι τελος
φανταζεσαι να γινεσαι χριστουγεννιατικο πνευμα?
χρυσοσκονη κ αστερι στον ουρανο?
κατανυξη μεσα σε καθε αλλη ψυχη?
ομορφα θα ναι
Καλα Χριστουγεννα Λοιπον
ας υποδεχτουμε αυτο το αισθημα
καλο μας κανει!
Πραγματικά δεν μπορώ να συμφωνήσω περισσότερο! Πάνω από όλα, τα Χριστούγεννα είναι για τα αγαπημένα μας πρόσωπα και όχι μόνο οικογένεια, αλλά και φίλους που η ζωή σε παίρνει μακριά τους. Καλές γιορτές!
Δημοσίευση σχολίου