Κυριακή, 17 Φεβρουαρίου 2008
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Η πόλη που δεν κοιμάται ποτέ
Μα ποιος είμαι τελοσπάντων?
Περσινά ξινά σταφύλια (aka Αρχειοθήκη..)
-
►
2007
(63)
- ► Δεκέμβριος (4)
- ► Σεπτέμβριος (7)
- ► Φεβρουάριος (1)
- ► Ιανουάριος (2)
4 Ξεκαθαρίσματα τοπίου:
Χιονισμένη μεν, καμμένη δε...
Καταλαβαίνεις γιατί το λέω.
Ωραίο το χιόνι, αλλά ζημιάρικο...
Και δε με νοιάζει τίποτα άλλο, αλλά τα λεμόνια που είχαν μείνει πάνω και πρέπει να γίνανε άχρηστα τώρα :(
Όσα έφτανα τα είχα μαζέψει, μη νομίζεις, αλλά είχαν μείνει πολλά ακόμα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για λεμονάτο κρέας στο φούρνο με πατάτες, ή για καμία ζεστή σουπίτσα με κοτόπουλο. Σλουρπ
Πω πω! Μου άνοιξες την όρεξη! Και να φανταστείς ότι έχω φάει!
Χάσαμε και τις διαφορικές... Άλλη μία ζημιά!
Αν και εγώ θα δυσκολευόμουν να ανέβω έτσι κι αλλιώς στο Ε.Μ.Π.
(Θέλω να τελειώνω με αυτό το εξάμηνο σιγά σιγά...)
Τέλοσπάντων, πάμε για Μετρήσεις τώρα...
ε όχι και ζημιά ότι χάσαμε τις διαφορικές :D
Κρίμα πάντως η λεμονιά... Αλλά και πάλι, χαρήκαμε και λίγο χιονάκι! ;)
Δημοσίευση σχολίου