..θα σπούδαζα πολιτικές επιστήμες

Κάθε άνθρωπος, και αυτό το πιστεύω ακράδαντα, είναι φτιαγμένος για πολλά πράγματα. Το τι πραγματικά επιλέγουμε να κάνουμε στη ζωή μας είναι θέμα φιλοδοξιών, συγκυριών και περιβάλλοντος. Για την αλήθεια της πρότασης, σκεφτείτε πόσο παράδοξο θα σας φαινόταν να ακούγατε από κάποιον μια φράση του στυλ "Γεννήθηκα για να γίνω αυτό", όπου αυτό βάλτε όποιο επάγγελμα σας κατέβει στο μυαλό, από δικηγόρος μέχρι κλητήρας. Προφανώς και δεν αμφισβητώ την ύπαρξη ταλέντων και κλίσεων αλλά καταλαβένεται με ποια έννοια χρησιμοποιώ την ελαστικότητα της επαγγελματικής απασχόλησης των ανθρώπων. 

Κι επειδή τον εαυτό μου απ' έξω δεν τον βγάζω από αυτή τη θεωρία, και η δική μου επιλογή ήταν συνειδητοποιημένη και λογική, αν και επισοδειακή, για όσους γνωρίζουν.

Ωστόσο, διαβάζω από χθες κάποιες αναλύσεις για το Μάη του 68 σε ένα αφιέρωμα της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας. Παρατηρώντας με πόση ευγλωττία σχολιάζουν και συμπερασματολογούν για την περίοδο εκείνη, και γενικά, πόσο βαθιά έχουν μελετήσει και κατέχουν σχετικά θέματα ορισμένοι άνθρωποι, μπορώ να πω ότι τους ζηλεύω γιατί ποτέ δε θα φτάσω σε αυτό το επίπεδο "διανόησης", αν το εκφράζω σωστά.

Καθώς διάβαζα λοιπόν το κείμενο έκανα ένα πολύ εύστοχο σχόλιο-διαπίστωση: Αν μπορούσα να ζήσω μια δεύτερη ζωή στην οποία θα είχα ακέραιες τις εμπειρίες και τις γνώσεις της πρώτης, και ήμουν λίγο πιο τυχερός ως προς την εξασφάλιση των προς το ζην (ή ακόμα κι αν δεν ήμουν, ποιος ξέρει), θα σπούδαζα πολιτικές επιστήμες.

-Κάτι μας είπες τώρα...Κι εγώ θα γινόμουν αστροναύτης, απάντησα μόνος μου ευθύς αμέσως και η σκέψη σταματάει εδώ.